Sorry: dit is de gulden middenweg tussen te veel of te weinig sorry zeggen

Ik weet niet meer waar ik het hoorde en ik weet eigenlijk ook niet meer van wie, maar toch blijft de volgende levensles me altijd bij: zeg niet te snel sorry (daarover later meer). Even goed zijn er mensen die juist moeite hebben met het aanbieden van oprechte excuses en ook dat is niet ideaal. Maar wat is dan de gulden middenweg tussen te veel en te weinig sorry zeggen? We zetten het op een rijtje.

Ikzelf zeg nogal snel sorry. Omdat mijn trein vertraging had en mijn vriend daarom extra lang op me stond te wachten, omdat ik nog geen boodschappen heb kunnen doen omdat ik te veel werk had, of omdat ik een keer chagrijnig was door slaaptekort. Maar wanneer waren mijn excuses in dit geval terecht? Bestaat er zoiets als jezelf te véél te excuseren?

Te veel sorry zeggen

Via Psychology Today leren we dat er wel degelijk zoiets bestaat als té veel sorry zeggen. Dat is het geval als we ons excuseren voor dingen die duidelijk niet onze fout zijn, voor dingen die we niet kunnen controleren (hier heb je ‘m al: die treinvertraging dus) of voor andere dingen waarbij excuses gewoon overbodig zijn.

Voorbeelden zijn dat je je excuseert omdat je overgevoelig bent of wanneer je sorry zegt omdat iemand anders je tegen je aanstoot.

Het probleem van te veel sorry zeggen

Hoe aardig het ook bedoeld is, sommige mensen zeggen veel te veel sorry. Het probleem hiermee is dat je de tegenpartij meteen de indruk geeft dat je iets misdaan hebt (terwijl dat vaak helemaal niet zo is). Op die manier stel je jezelf automatisch in een negatief daglicht, en dat is net het omgekeerde van wat je wilde bereiken.

Hoe meer je jezelf trouwens verontschuldigt, hoe minder waarde er komt te hangen aan je (wellicht welgemeende) excuses. Of erger nog: als je voor elk klein dingetje sorry gaat zeggen, zullen je excuses in toekomstige situaties (die er wel echt toe doen) veel minder oprecht overkomen.

Te weinig sorry zeggen

Ook het tegenovergestelde is mogelijk. Sommige mensen hebben namelijk uitzonderlijk veel moeite met het aanbieden van excuses. Toegeven dat ze iets misdaan hebben, betekent namelijk dat hun ego aangetast wordt en dat is voor sommige mensen een reden om zich nooit te excuseren.

Mensen die te weinig sorry zeggen hebben het doorgaans moeilijk met verantwoordelijkheid voor hun fouten nemen, met het tonen van kwetsbaarheid en met het ervaren van schaamte.

Het probleem van te weinig sorry zeggen

Soms is het nodig om je excuses aan te bieden. Punt. Uit. Als je nooit sorry zegt, dan wordt het wel heel erg moeilijk om duurzame relaties op te bouwen.

Door nooit sorry te zeggen, geef je namelijk de indruk dat je niet kan omgaan met (sociale) regels, dat je niet weet wat fout gedrag is en dat je niet geeft om de gevoelens van anderen.

De gulden middenweg

Maar goed, waar vinden we dan de perfecte balans tussen te veel en te weinig sorry zeggen? Deze regels kunnen hierbij helpen:

  1. Bedenk of je excuses noodzakelijk zijn. Als je een andere partij onrecht of pijn hebt aangedaan, dan is het meestal een goed idee om je te excuseren (ook al heb je dit niet bewust gedaan).
  2. Bedenk zelf wat je gaat zeggen en denk na over hoe je excuses zullen overkomen. Op die manier vermijd je dat je de ander beledigt of op de tenen trapt.
  3. Overweeg of je ook iemand kan bedanken in de plaats van je te excuseren. Bijvoorbeeld: ‘bedankt dat je langer op me hebt gewacht, mijn trein had vertraging‘. Of: ‘dank je dat je me hebt gesteund toen ik slaaptekort had en chagrijnig was‘. De andere persoon zal zich hierdoor gelukkiger en meer gewaardeerd voelen.

We hopen dat je hiermee in de toekomst bewuster kan nadenken over jouw natuurlijke tendens om sorry te zeggen. Een groter zelfbewustzijn van je eigen gedrag kan immers nooit kwaad!

Meer over je persoonlijke gedrag

Like the smell of fresh juice in the morning?

Meld je aan voor onze wake-up letter

Reageer op artikel:
Sorry: dit is de gulden middenweg tussen te veel of te weinig sorry zeggen
Sluiten