Sinterklazen maken veel mee in de weken voor pakjesavond. Hulpsint Wouter (75) vertelt de ins en outs

In de interviewrubriek van WorkJuice gaan we op zoek naar échte verhalen van echte mensen, met ballen. Tijdens de zoektocht naar (werk)geluk kom je soms voor moeilijke keuzes te staan. Deze week vertelt hulpsinterklaas Wouter Veer (75) uit Purmerend hoe hij in het vak rolde, over lastige families, de drukke Sinterklaascentrale, maar vooral over de waardering van het vak. 

Dag Sinterklaas, hoe bent u hulpsint geworden?

“Ik ben er zo’n 5 jaar geleden ingerold. Mijn buurman is de regelneef (Hoofd Zwarte Piet in de handtekening van z’n email) voor de Sinterklaascentrale in Amsterdam en omstreken. Hij vroeg me ineens of het niks voor mij was. Het leek me eigenlijk wel wat, ik was immers al met pensioen.”

Moest u niet een soort opleiding volgen?

“Nee, ik kon zo beginnen. Maar ik vond het wel spannend. Daarom vroeg ik of ik een keer met mijn oude baas mee mocht, hij had natuurlijk al veel ervaring. Ik speelde voor zijn chauffeur en zag hoe het er aan toe ging. Je krijgt via de centrale altijd een kostuum, pieten, een auto en een chauffeur mee. Het is nog een heel logistiek geregel om alles op tijd te regelen. En je wilt natuurlijk geen twee Sinterklazen in dezelfde straat bijvoorbeeld of te weinig tijd tussen de bezoeken.”

Hoe was uw eerste bezoek als Sinterklaas?

“Mijn eerste opdracht was in een peuterspeelzaal. Het ging gelijk goed. Er waren veel juffrouwen bij en geen ouders. Sommige kinderen waren bang en verstopten zich terwijl andere wel drie keer langskwamen om een handje te geven: het was best even wennen. Daarna ging ik vaker langs huisadressen en dat ging gelukkig allemaal goed. Je leert een hoop van al die verschillende mensen en situaties.”

Wat leerde je zoal?

“Hoe je moet antwoorden op kinderen bijvoorbeeld. Ze stellen je allerlei vragen en daar moet je op voorbereid zijn. Zoals hoe oud ik ben. Ik zeg altijd dat ik ‘6 sterretjes ben’ en als ze vragen wat dat betekent dan vertel ik ze dat dát nou het geheim van Sinterklaas is. Of als ze vragen naar m’n paard, dan vertel ik dat die een dagje vrij heeft. Je weet nooit wat je kan verwachten. Het leukste is als er meerdere kinderen zijn en niet maar één oma met een verlegen kind. Dan hoop ik altijd op een leuke piet.”

Wat is de leukste herinnering uit uw Sintcarrière?

“Ooit ging ik langs bij een familie, er waren maar liefst 4 generaties bij elkaar. Eén van de moeders gaf me een brief die ik uit het grote boek zou voorlezen. Hij was voor de oma van het gezin, ze was ergens in de 90. Ze liep richting Sinterklaas en bleef voor me staan. Ik stond op en vertelde haar dat ze op mijn plek mocht zitten en nam plaats op een krukje naast haar.

In de brief die ik voorlas, stond hoe dankbaar de familie was voor de oma. Toen ik even opkeek, zag ik dat de hele familie in tranen was. Dat was een prachtig moment om daar bij te mogen zijn, ik kende die mensen natuurlijk helemaal niet.”

“Ik kreeg een klets op m’n kont en een zoen op m’n baard.”

En wat was de gekste situatie die u ooit meemaakte?

“Elk gezin is natuurlijk anders. Dit keer ging ik langs bij een familie die niet zo vriendelijk was. Toen ik de cadeaus wilde uitdelen vroeg ik één van de kinderen om bij Sinterklaas op schoot te komen zitten. Maar het kindje durfde niet, waarop een vrouw van rond de 60 riep dat zij wel op de banketstaaf van Sinterklaas wilde zitten. Ja, echt.

Op zulke opmerkingen reageer ik niet. Maar het werd erger: toen ik weer vertrok gaf ze me een hand en een zoen. Ik draaide me om weg te lopen en kreeg nog een pets op m’n kont. Ik draaide me om en zei: ‘Jij bent een stouterd.'”

Op je 24e een vast contract opzeggen en kiezen voor het freelance bestaan? Fotografe Bibian deed het

Krijgen Sinterklazen ook wel eens een burn-out?

“Ik niet hoor. Ik kijk er altijd naar uit. In de aanloop naar 5 december is het natuurlijk hartstikke druk. Soms heb ik wel acht of 10 bezoeken per dag en kom ik pas om 8 uur ‘s avonds thuis. De volgende dag hoef ik pas rond 2 uur ‘s middags te beginnen. Vorig jaar had ik een bezoek bij een school van 9 uur ‘s ochtends tot 12 uur in de middag. Dat moet je wel aankunnen, mij lukt dat wel hoor. Ik doe gewoon mijn kunstje als ik ergens binnenkom.

Wat dat kunstje is? Er zijn een paar goede trucs. Ik kan vaak dezelfde grapjes vertellen omdat de kinderen toch niet weten dat ik die in de klas ervoor ook al heb verteld. Of als een kind vertelt dat ‘ie net z’n zwemdiploma heeft gehaald, vraag ik: ‘Laat dat maar eens zien’. Datzelfde kun je doen met drummen of ballet. Ooit haalde een kind z’n hele drumtoestel tevoorschijn. Dan moet je goed op de tijd letten, gelukkig heb ik daar ook de pieten voor. Ik had ooit een hout pilaar van een zwarte piet naast me, dat was wel lastig. Het is fijn als zij goed helpen bij de show. Helaas heb ik geen vaste pieten.”

Ik verdien er niet veel mee, maar dat hindert niet.

Hoeveel verdient u ermee?

“Elk bezoek duurt zo’n 20 minuten en daar verdien ik 11 euro mee. De Sinterklaascentrale krijgt 75 euro per bezoek, maar moet daar ook de zwarte pieten, chauffeur, benzine, auto, kostuums, de tijdelijke Sinterklaascentrale en stomerij van betalen. Ik word er niet rijk van, maar dat hindert me niet. Ik kijk er elk jaar weer naar uit. Ik heb zelfs m’n eigen kostuum dit jaar.”

Wilt u graag hulpsinterklaas Wouter boeken? Dat kan via de Sinterklaascentrale.

Like the smell of fresh juice in the morning?

Meld je aan voor onze wake-up letter

Reageer op artikel:
Sinterklazen maken veel mee in de weken voor pakjesavond. Hulpsint Wouter (75) vertelt de ins en outs
Sluiten