Froukje (36) werkt voor Artsen zonder Grenzen en vertrekt voor 2 jaar naar Nigeria met haar vriend en zoontje

Een week geleden vertrok haar Spaanse vriend al voor Artsen zonder Grenzen naar Nigeria, en als haar visum rond is, vertrekt ook Froukje (36) met hun zoontje van 1,5 jaar naar het Afrikaanse land. Daar zal ze twee jaar lang voor Artsen zonder Grenzen als landencoördinator aan de slag gaan. Wat doe je precies als landencoördinator? Is het niet een onwijs emotioneel beroep? En hoe belangrijk vindt Froukje het om een baan met betekenis te hebben?

We bellen met Froukje, die eerder dit jaar al in Myanmar was, en nu even bij haar ouders in Nederland verblijft.

Hoe lang werk je al voor Artsen zonder Grenzen?

“Al zo’n 9 jaar, met wat tussenpozen hier en daar. Meteen na mijn afstuderen ben ik bij Artsen zonder Grenzen aan de slag gegaan. Ik zou nu een heel mooi verhaal kunnen ophangen dat het altijd al mijn droom was, maar eigenlijk is dat een beetje ontstaan tijdens mijn gap year tussen de middelbare school en het studeren.

Ik ging toen op 18-jarige leeftijd naar Ghana. Dat was super spannend. Ik had toen zo’n één keer per week internet als ik naar de grote stad ging. Nu ik zelf een kind heb, vind ik het best knap dat mijn ouders me hebben laten gaan. Daar zag ik voor het eerst dat je kunt helpen, dat je zelf iets kunt doen. Inmiddels heb ik niet meer de naïviteit dat ik hele de wereld zal redden.

Tijdens mijn stages ging ik vooral aan de slag bij ontwikkelingsorganisaties. En alhoewel dat natuurlijk logisch is, vond ik dat je je inzet heel langzaam merkte. Op dat moment ben ik geïnteresseerd geraakt in noodhulp. Na mijn afstuderen solliciteerde ik bij Artsen zonder Grenzen. Daar ben ik eerst aan de slag gegaan als administrateur. Dan ben je vooral bezig met personeelszaken en financiën. Van daaruit ben ik langzaam gegroeid, en nu 9 jaar later vertrek ik bijna als landencoördinator naar Nigeria.”

Wat doe je als landencoördinator?

“Als landencoördinator ben je verantwoordelijk voor de koers in zo’n land. Je hebt een beperkt budget. Het is jouw taak om zoveel mogelijk gedaan te kunnen krijgen met het geld dat je hebt.

“Het mooie aan Artsen zonder Grenzen vind ik dat deze organisatie niet per se de makkelijkste weg kiest.”

We komen op locaties waarnaar je uren door de modder moet rijden. Locaties waar niemand anders komt om te helpen.”

Hoe is de situatie in Nigeria momenteel?

“Qua COVID aantallen valt het mee. Maar er zijn – zeker in het begin – veel maatregelen getroffen. Veel mensen hebben daar geen standaard baan waarbij je je salaris elke maand op je rekening krijgt gestort. Ze werken bijvoorbeeld op de markt en in de bouw. Mensen met dit soort banen mochten door COVID niet meer de straat op. Dat heeft natuurlijk een enorme invloed op de economie.

Artsen zonder Grenzen
Bron: Artsen zonder Grenzen

Onze prognose is dat de voedselzekerheid achteruit zal gaan. Die was al niet zo groot. Vooral in het Noord-Oosten zijn veel mensen op de vlucht gegaan vanwege terroristische organisaties, waardoor ze weg zijn van hun akkers. Hier konden ze hun leven van betalen. En dan heb je ook nog eens plagen van sprinkhanen die het land teisteren. Al die zaken bij elkaar, maken dat het niet goed gaat in delen van het land, voornamelijk in het noorden.”

Kun je voorbeelden van projecten van Artsen zonder Grenzen noemen in het land?

“Veel kinderen (en soms ook volwassenen) in Nigeria krijgen last van noma. Dit is een nare bacterie die de mond en het gezicht als het ware opeet. Deze kinderen zijn voor het leven misvormd. Dat is niet alleen lastig met eten en drinken, er heerst ook een stigma op. Het ziet er naar uit, waardoor ze veel thuis blijven en niet deelnemen aan de maatschappij.

Artsen zonder Grenzen zorgt er al een aantal jaar voor dat er gespecialiseerde chirurgen naar Nigeria komen voor een reconstructieve operatie. We proberen er steeds meer Nigeriaanse chirurgen bij te betrekken, zodat het land dit op een gegeven moment helemaal zelf kan oppakken.

Daarnaast heb je in Nigeria mensen die op eigen houtje goud gaan zoeken in de goudmijnen. Daar komt lood bij vrij. Een soort poeder dat in het water en zand terechtkomt, waar vervolgens kinderen in spelen. Bij Artsen zonder Grenzen hoorden we dat er opeens een grote groep kinderen was gestorven, zonder dat iemand wist waar dat door kwam. Dat bleek deze oorzaak te hebben.

We zijn toen gaan samenwerken met een milieu NGO en de Nigeriaanse overheid. De overheid heeft ervoor gezorgd dat mijnwerkers anders zijn gaan werken. Ook hier is het weer de bedoeling dat zodra deze situatie geen noodniveau meer heeft, het project wordt overgedragen aan de Nigeriaanse overheid.

Daarnaast helpen we bij uitbraken van cholera en meningitis en proberen we die ook te voorkomen. We zorgen dat mensen op de vlucht zo snel mogelijk een dak boven hun hoofd, en water- en sanitaire voorzieningen hebben. Simpele dingen zoals klamboes kunnen al zoveel narigheid besparen.”

Artsen zonder Grenzen
Bron: Artsen zonder Grenzen

Is het altijd jullie doel om de projecten uiteindelijk over te dragen aan de overheid?

“Zeker, maar helaas zijn we vaak aan het werk in landen waar de overheid het niet zo makkelijk op zich kan nemen.

“Het zou fantastisch zijn als Artsen zonder Grenzen zou kunnen worden opgeheven.”

Op sommige plekken op de wereld zijn we bijvoorbeeld al vertrokken als het beter gaat. Helaas duikt er dan weer ergens anders een ziekte op, of breekt er ergens anders oorlog uit.”

Hoe belangrijk is het voor jou om een baan met betekenis te hebben?

“Heel belangrijk. Je hebt geen hoog salaris, je maakt lange uren en je bent ver weg van familie. Voor dit beroep moet je consessies doen. We vertrekken nu bijvoorbeeld net voor kerst, terwijl ik dat vaak een mooie tijd vind om samen te zijn met familie. Maar het feit blijft toch dat je samen met je hele team veel kan betekenen. Het helpen van patiënten en ze een stem geven, want die hebben ze vaak niet, is voor veel mensen een drijfveer en zeker ook voor mij.

Het is ook een mooi avontuur waar je zoveel leert en met mensen uit allerlei culturen samenwerkt, die allemaal iets in te brengen hebben. Nu ik moeder ben geworden, merk ik wel hoe pittig het is om met een kleintje veel te reizen en te werken.”

Hoe is het om met kerst niet in Nederland te zijn?

“Dat is jammer, maar voor mijn werk ben ik wel vaker niet in Nederland met kerst. Omdat we dit jaar vlak voor december wel in Nederland waren, hebben we een pre-kerstdiner als verrassing voor mijn ouders georganiseerd en alvast het hele huis in kerstsferen gebracht. Dat vonden ze geweldig.”

Is het ook niet een emotioneel zwaar beroep?

“Het is een onwijs mooi beroep, maar aan onze hulp zit ook een grens. Als iemand bijvoorbeeld kanker heeft, dan kunnen wij niets doen. Wij hebben daar de apparatuur en therapieën niet voor. We doen wat we kunnen, maar we moeten ook wel eens nee verkopen. Vooral voor de medici die de patiënten echt kennen, is dit zwaar.

Als we een bepaalde groep mensen niet kunnen helpen, gaan we wel actief op zoek naar organisaties die dat wel kunnen.”

Hoe is om je zoontje in het buitenland op te voeden?

“Dat brengt uitdagingen met zich mee. Op de opvang zullen bijvoorbeeld dingen gebeuren die niet per se in mijn cultuur passen. Het kan niet altijd boterhammen met pindakaas worden, bij wijze van spreken. Ook is taal wel een dingetje. Mijn vriend is Spaans en praat Spaans tegen onze zoon en ik praat Nederlands. Hij kent ook nog woorden in het Burmees, van onze tijd in Myanmar. Daar zal nu dus nog een taal bijkomen.

“Toch zie ik deze manier van opvoeden als een hele verrijking.”

Ik denk dat we goed kunnen meegeven dat het echt uitmaakt waar je wieg staat, en dat sommige kinderen op een hele andere manier opgroeien. Het is soms wat zwaarder. Er zijn bijvoorbeeld geen opa & oma in de buurt, waardoor we even met z’n tweeën weg kunnen. Maar daar staat zoveel tegenover: hij komt in aanraking met zoveel verschillende kinderen en culturen.”

Wil je Froukje succes wensen in Nigeria? Op de website van Artsen zonder Grenzen kun je nu Froukje of een andere hulpverlener een kerstwens sturen, om ze op deze manier te steunen!

Luistertip: In podcast Grenzeloos vertellen hulpverleners over hun indrukwekkende werk tijdens coronacrisis

In 4 weken naar een productiever leven

Meld je aan voor onze wake-up letter en volg onze productiviteitscursus

Reageer op artikel:
Froukje (36) werkt voor Artsen zonder Grenzen en vertrekt voor 2 jaar naar Nigeria met haar vriend en zoontje
Sluiten