Redactie
Redactie Carrière 14 nov 2020

Female empowerment: moeten we niet eens stilstaan bij wat wél goed gaat?

Deze gastbijdrage is geschreven door Lieneke Verrest, senior Marketing Communicatie Specialist bij Exact. Vrouwelijk leiderschap omvat zoveel meer dan de krabbenmand, het vrouwenquotum of het dramatisch lage aantal vrouwen op managementposities. Zij vindt het hoog tijd voor een ander geluid en wil graag de positieve kant van de discussie belichten. Daarom ging zij tijdens Exact Live in gesprek met een aantal inspirerende vrouwen uit het werkveld. Hier spraken zij over de balans tussen werk en privé en welke leiderschapskwaliteiten zij hebben ontwikkeld dankzij het moederschap.

In deze blog deelt ze de learnings uit het gesprek.

De positieve kant van de discussie

Er zijn inmiddels een aantal vinkjes die ik kan zetten op het vooroordelen-lijstje. Van zwanger solliciteren (‘nee meneer de manager, mijn ogen zitten niet ter hoogte van mijn dikke buik’) tot een mooie functie die naar mijn mannelijke collega gaat door mijn eigen bescheidenheid. Maar ook op de positieve lijst vink ik aardig wat af, want eigenlijk voelt de rol #teammama best fijn. En heb ik dit jaar een succesvol neven-project gehad: gezin met man in de zorg, 2 kleuters, een baby én mijn eigen baan in tijden van lockdown.

Wanneer je je gaat verdiepen in onderwerpen rondom female empowerment, kom je snel terecht bij de welbekende krabbenmand, de discussie over een quota en het dramatisch lage aantal vrouwen in leiderschapsposities. En laten we de loonkloof niet vergeten. Maar de concepten ‘vrouwelijk ondernemerschap’ en ‘vrouwelijk leiderschap’ zijn zo veel breder dan dat. Wordt het niet eens tijd om naar de positieve kant van de discussie te gaan?

Working mom bias

Net zoals veel vrouwen (en overigens ook mannen!) van mijn generatie, begon ik na mijn afstuderen met het nastreven van mijn grootse ambities en carrière. En als afgestudeerd literatuurwetenschapper kon ik me geen mooiere droomstart bedenken dan een commerciële rol bij Heineken. Single wonend in Amsterdam was alles onbegrensd: mijn werkdagen, mijn vrijdagmiddagborrels en, zo leek, mijn succes.

Nu 10 jaar later, noem het gepokt en gemazeld, of de tand des tijds, is mijn ambitie niet veranderd, maar ziet mijn werkend leven er heel anders uit. Zo heb ik mijn sollicitatiegesprek bij Exact gehad met een baby van 6 weken oud, blijk ik scherp en goed te functioneren ongeacht het aantal uren slaap (handig in het geval van doorkomende tanden of nachtmerries) en durf ik wel te stellen dat ik vele malen efficiënter ben geworden in het uitvoeren van mijn werk (want soms moet je balanceren tussen ziek kind en te veel meetings).

Lieneke Verrest
Bron: Lieneke Verrest

Toch zie ik om me heen zo vaak die negatieve bias die bij werkende moeders lijkt te horen. En dat is jammer. Daarom greep ik de kans om me met vier inspirerende vrouwen te omringen met beide handen aan. Samen namen we een gesprek op voor Exact Live over female empowerment.

Rete-ambitieuze millenials

Ik ben echt een kind van de jaren ’90. Mijn idolen en rolmodellen kwamen uit de Fancy, Hitkrant en Yes en waren hoofdzakelijk zangeressen of actrices. Redelijk onbereikbare doelen als het je zowel ontbreekt aan enige zangkwaliteiten of acteerambities. Hoe anders is het voor alle jonge meiden nu, die in influencers, vloggers en vrouwelijke ondernemers voorbeelden zien die tonen welke mogelijkheden er voor ze liggen.

Emilie Sobels was mijn eerste tafelgast: 32 jaar en een behoorlijke track-record als founder van #Workmode en The Selfmade Summit en schrijfster van 3 boeken. Zij gelooft in de magie van het bij elkaar brengen van vrouwen. Net zoals in haar rol om jonge meiden te inspireren. Haar enorme drive en ambitie in combinatie met haar ‘purpose-drive’-ambitie zijn typerend voor veel millenials.

Alle ballen verzamelen

Daarnaast sprak ik ook met Emily Jacometti, founder van meerdere bedrijven in de gaming industrie én moeder van drie kinderen. Als CEO in de gaming industry valt er nog behoorlijk wat te winnen: 16% van de werknemers is vrouw en maar 1% heeft een management-functie. Opvallend lage cijfers wanneer je je beseft dat de helft van gamers vrouw is. Hoezo de wereld erachter dan niet?

Emily bezit dezelfde tomeloze ambitie, passie en een gevoel van verantwoordelijkheid als Sobels om een eerlijk en transparant beeld te geven van zichzelf. Was haar drive als eind twintiger onbegrensd; “met de verantwoordelijkheid voor drie jonge kinderen voelt het als een Ikea-ballenbak die over je uitgestort wordt en ben je simpelweg niet meer de baas over je eigen tijd”, zoals zij zelf zegt.

Maar waar andere vrouwen bewust een stapje terug doen in de richting van de zorgrol, zet Emily juiste een ferme stap vooruit. Zij en haar partner kiezen voor een minder conventionele rolverdeling waarbij hij meer zorgtaken oppakt. Dat geeft haar de ruimte om haar bedrijven te sturen, maar ook om de barricades op te gaan en zaken ter discussie te stellen waar zij als vrouw tegenaan loopt.

Keuzevrijheid

Maar hoe voorkom je als enthousiaste millenial dat je afstevent op een burn-out (zoals veel van die generatie), of als moeder dat je het gevoel krijgt (intrinsiek of opgelegd) dat je op fronten tekortschiet?

Hierover sprak ik Jiske Barten, founder van SparkL en senior coach bij Franklin Covey. Zij geeft aan dat het uiteindelijk allemaal neer komt op het maken van bewuste keuzes. Hoe wil je zijn als ondernemer, als moeder, als werknemer en als partner. Maar misschien nog wel het meest belangrijk: als ‘ik’? En dat heeft niets te maken met je ambitie of de mogelijkheid om succesvol te zijn. Laat je agenda niet regeren over alles wat op je af komt. Richt het zo in dat het voor jou werkt.

Flexibele werktijden

Mijn vierde spreker Florien de Nijs, CHRO van Exact, beaamt dat en is een voorbeeld daarin. Zij maakt bewust de keuze om ’s avonds te werken (‘confession time, daar krijg ik energie van’) om daarmee ook ruimte te maken voor haar gezin op andere momenten. Want waarom zou je van 9 tot 5 moeten werken? Zichtbaarheid op de werkvloer (vindt Florien trouwens een ‘mannending’), moet plaats gaan maken voor vertrouwen. En daarmee legt ze het fundament voor een culturele omslag binnen Exact.

Leading by example laat ze dat niet alleen aan haar team zien, maar ook aan anderen in de organisatie. Dit schept voor mij en met mij meer vrouwen (en mannen!) binnen Exact de mogelijkheid om nog steeds mega ambitieus te zijn én compromisloos wanneer het aankomt op de kwaliteit van leven.

“Ik ben mijn werk, ik ben moeder, en ik ben ik.”

Werk/privé is een spectrum, waarin ik het ene moment meer de ene kant op leun en daarna de andere. Het zit hem in de keuze die ik maak waar ik in het spectrum zit, en om dat heel bewust te doen. Verworven we als vrouwen 100 jaar geleden nog het politieke kiesrecht, laten we ons nu focussen op deze nieuwe keuze. Het levert zo veel meer op.

En dus ben ik trots, op die mama-stempel. Want blijkbaar heb ik de manier waarop ik thuis mijn gezin run en mijn kinderen vertrouwen geef, meegenomen in mijn werkende-ik. En heb ik daarmee ruimte gecreëerd waardoor anderen open en eerlijke gesprekken met me aangaan. En volgens mij is er daar nog flink wat te winnen. Want waar veel managers sturen op kpi’s en resultaat, hebben weinig van hen écht door wat er speelt in hun team. En in deze tijd, waarbij iedereen thuiswerkt en er zoveel impact is op de wellbeing van werknemers, is dit helemaal zo gek nog niet.

 Het gesprek dat Lieneke voerde, is terug te kijken via de website van Exact Live.

Meer lezen?

In 4 weken naar een productiever leven

Meld je aan voor onze wake-up letter en volg onze productiviteitscursus

Reageer op artikel:
Female empowerment: moeten we niet eens stilstaan bij wat wél goed gaat?
Sluiten